kulağı delik, kadir erdem

Kulağımda bir küpe var

Ben soyumdaki tek erkeğim.

Yok yere terk ettim yurdumu, obamı

Kıl çadırım bana şimdi 

Yünle örülü cehennemler oldu.

Cennete inanmak gelmedi içimden

Ben de durmak bilmedim

Zebani fidanlar dikerek cehennem harcına

Akmakta olan eşsiz zamanımızı büktüm

Çamurla ve pıhtıyla örttüm testimin ağzını.

Elmacıklarında mücevher taşıyan fahişe

Köprücüklerinden öptüğüm ifrit miydi o

Oysaki aşk

Bulanık sularda da ellerimi görebilmekti.

Hal böyleyken

Tanklar, savaş uçakları, muharebe araçları

Barışın simgesi, alüminyum muhafızlar

Keselerinden bombalar düşürürken

Dudaklarından akıtırlarken kurşunu

Ölürken kul doğmayı unuturmuş gibi

Utanıp sıkılmadan aklıma fidye isteyen 

Yoz kabadayılar size gülüyorum.

İçimden şaka yapmak gelmiyor çünkü

Hayıflandıkça harlanan ateşi izliyorum.

Benim kulağım delik.

O deliği bir küpe doldurur.

Soyumun tek çaresi ben miyim?

Testislerim kaderimizi yoğuracaksa

Büyüyle dağlanacaksa açılacak her yara.

Cümlemiz nefeslenerek iyice düşünmeliyiz.

Benim eşsiz takkem bir süredir kayıp.

O takkeye serin bir baş bul isterim.

Hırsızın tek hamlesi miydi bu.

Sihirbazların işgüzarı mı?

Benim soyum bitik.

Belki bir hikâye anlatılır durur

Kavimler olur orada, acıkan tenler.

Astıma hırlayan yılanlar ve köpekler

Mezarı şarapla sulanan şehitler olur.

O zaman ben sana bakamam gücenirim

Belli ki aşk

Önkoşulu gücenmek olan bir reçeteydi.

Sana soyumun yok olacağını bildirmek

Bir çukuru yatmak için sahiplenmekti.

Unutma, aşkın kulağı deliktir

Tıpkı benim kaypak ruhum gibi.

kadir erdem