kibrit çöpü, serap çokuysal

Basit örneklem hataları, ölü hipotez 

karşımda mutlak tepkisizlik ve afazi

Soğuyor gece ve omzuma yerleşiyor

Dünyaya yeniden bakmak lazım gelir, 

asırlardır taşıdığım kabuksuz yaraya da

yeniden bakmak lazım gelir.

Toprağın pürüzsüz verileri: susarlar ölüler

ve uyandım ve elimde sıfır hipotezi

eğer bir organın işlevi korelasyon dışı yanmaksa

lokal yangın magma merkezli

Bir ismi geri çağırdım, epikti

toprak sızdırırken içindeki yükü, yontulmuş dizlerim

Adımlarımın inadı yine de yıkılmıyor insan

yine de yürümek kalıyor göğsümde adımlayan

Asırlar evvel sadece sesti fısıldayan bas gecesi ritmi

Yeraltı tünellerinin sonunda 

ürperti doğuran yön bulma şüphesi

Bunu matrise ekledim.

Kendi ellerimle yonttuğum mermer idol

yıkmaya dahi yetmedi gücüm

görmek isteyene kendi tapınağının mimarı

Kronolojik suçlarımı kataloglarken

eski erotik mitoslar, arşivlenmiş odalar

mürekkep kurumadan bir sonraki sayfaya geçiyorsa sözcük

serbestlik derecesi yetersiz, hata payı yüksek denklemlerin

kendi evrenine yanlı bir gözlemcinin körlüğü

Bunu da matrise ekledim.

Bir müddet sonra inecek tüm kepenkler 

Bütün arklarıyla ve bütün viyadükleriyle 

ve bitecek arınma

nihayet beni çağırıyor (büyük) Öteki

ve şüphe bittiğinde 

kepenklerin arasından sızmıyor gün ışığı

gözlerini kapatınca yankısı susmayan eve dönüş

yolu aydınlatan ne? 

Kibrit çöpü.

Serap Çokuysal