dipdiri deriler anektodu, kadir erdem
- 19 saat önce
- 1 dakikada okunur
Bıçkın fakat cazibeli bir av tüfeğinin
En yalnız ve en kibar yivlisindeyim.
Kanguru kesesi kadar sıkışık burda dünya.
Durup düşlüyorum, uyanıyorum cenin
Özlediğim ölülerim oluyor tabii herkes gibi
Ölüsü olunca insan olgun olurmuş güya.
Gökyüzünü kağıt keselercesine yırtıyorum
Yolumuzdan bir şair geçiyor, seziyorum
Ve bir katil, dipdiri deriler gibi kokuyor
Pişmanca nefesler alıyor ensemde
Neyse ki hedefi ben değilim, biliyorum.
Çünkü ben hala
Silaha sıkışıyorum, kapına sığınıyorum
Paspaslarda terliyorum hayır iyiyim
Hala tükürmek istiyorum sığınaklara.
Bizi dirilten narin şarkılar duyuluyor
Karnelerim promillerle dolu, bir tanem
Üzgünüm, sıramın üzerinde secde etmedim.
O kaftandır dediler, çoktan katranı gördüm.
İzledim bana hıçkırıkla bakan gözlerinizi
Hatta borç dokuyan güzel ellerinizi gördüm
Sütü kana yoldaş eden ninnilerinizi bile.
Tetikte tepinirken sorma şimdi bana
En masum olan mı ölmeli yoksa
Ölümü doğuştan beri dileyen mi diye
Ben ikindi vakti kabzamı terk ediyorum.
Kadir ERDEM
Yorumlar