#ff29, adem fatih kılıç

“yeni bir rhyme buldum maykıl”

cash flow

kesişim yok çağrıldığım kümelerde

sıra çıkmıyor 12. şiir alayı hekimlerinden

uzun yolu yırtlarla aşırtarak

karşılıksız yazılmış mektuplara rast geldim

valizime sığdıramadım gelirken korayı bile (zihin matkabı)

yatağım ikinci eldi değmez artık birbirine

koz ol koz ol koz ol

boşanıyoruz yavaşça

boşalırca bardaktan

mecidiyeköyde kot iki derler yaşadığıma

samsunda derin darbe

içme artık fatih her şey düzelecek, adem olmazsın sen, kılıçdede hala yaşarken

pek ala gidilir var kayıtlarına ses kesik

ritm eksik kan haberdar kaynamaz

cümle kitap yazsın öfkeler dağına

bıçaklarla dayanmadığımı

nefret yağmurlarını yiyerek tırmandımsa da

kötüyü de öldürür damar gezginleri

sığındığım düelloya inatla

orta sehpa almışsın

adımı uluorta yakmışsın diyor

ayıplanacak yapmalar isterdim

şu korkakcık ömrümde

bazen ben de iğreniyorum görünce

nasıl dayandın yirmi dokuz sene

aklından çoğunu doldururken kovanlara

cenazeler besleyip hikayeler paletiyken

hiç konuşmadan hem bakıp durup duvarlara

dostlarla gülüşürken, uzaklara tapınırken, sessiz ağlamıştın aralık gecelerini

çitlere takılmamıştın, yontulmamıştı kalbin

zor sen, bıçkın delikanlı, hızlı dalmıştın sokaklara

hepsi orada kaldı

unuttu kan kaynadığını

buharla - buharlaş - camda buğu

nasıl yıktı seni her şey unuttuğun

yirmi dokuzsun, bozulsun bırak

öğretiyi hatırla, dokunsan da çalışmayacak

sallanan ayaklarıma sarpasaran dilime imanıma

aldanma

yoruldum ölümünü hep yeniden öğrenmenin dostlarımın rüyada

ff vermek üzereyken tutunduğum şöleni

yuttum onu da uyuttum kuraklıkta.

adem fatih kılıç