buradan bakarken, senem gökel

Ölüp gitti o

Senin bir daha tanıyamayacağın bir sûret şimdi

Saksılara doldurduğun türden mesela

Ya da dalları sarsan

Artık cır sesi duyulmayan ağaçta 

Ne kadarını vermiştin sevginin?

Ne kadar düşürmüştün aklına?

Onun sayesinde buradasın hâlâ

Şu verandayı yıkacaksın her gün 

Ve günlerden bir gün seni yıkayacak birileri 

Ve üstüne toprak atacaklar

Onların isimlerini söylemelisin tekrar tekrar

Sabırla ağını ören örümcek gibi

Seni doğuranların isimlerini

İsimlerimiz birleşecek ve

yeni bir dilde şarkısı duyulacak isimlerin 

Artık yitirerek önemlerini

dönüşecek isimlerin

Yalnız, sen onu istiyorsun yanında 

O alıştığın, yanından geçen şeyleri

Yağmur gibi düşen şeyleri

Yaprak gibi uçan

Hava gibi dönen şeyleri

Çünkü yine de çözemiyorsun yazılanları 

Eskilerin taşlara yonttuklarını

Tüm o kutsal şeyleri

İçe dönmeni söyleyen işaretleri

Parmağında bir damlayla

Perdeden süzülen ışıkla uyandığında ya da

Ya da bir öğle vakti otururken koltukta anlıyorsun galiba 

Ona saygını sunuyorsun

Sonu düşünüp sonu bekliyorsun 

Galiba hiçbirini anlamıyorsun 

Söylenenler gibi olabilir mesela

Yine de, sen onu istiyorsun yanında 

O alıştığın, yanından geçen şeyleri

Yağmur gibi düşen şeyleri

Yaprak gibi uçan

Hava gibi dönen şeyleri.

senem gökel