zaman yok, emre gürkan kanmaz

atların telaş ettiği yok

onların bitirebileceği bir yol

bir zaman, bir gürültü yok

ormanların, denizlerin ve şiirlerin kucağında

güzel gözleriyle ve yeleleriyle

atların insanlara ihtiyacı yok

hiçbir şeyin insana ihtiyacı yok

bir zaman gelecek

güzel bir pazar sabahı gibi bitecek anlam

ve dahi familayaların tümü

akıl, tin ve bilmukebele sin

korkunç bir esinle her şey

başladığı gibi

koşmanın telaşla ilgisi yok

durmanın ve de bir miktar unutmanın

rüzgârın şarkı söylediği tepelerde

sarılınanın, sarılmanın terkisinde bırakılanın

arka kısmı gibi bir yüzün

basitçe gülümsemenin sakız gibi

uzayışının

caniliğin anlamı yok

yaşamak gibi gereği

öldürmenin diyalektiği doğadır

endüstri değil, bize hep hatırlatır masumluk

ama ilk kardeşler fırlattı baltayı birbirine

ağaçlardan çok sonra

bizden çok önce

insanın hiçbir şeye faydası yok

bu şiirin okuyanı yok

gerçekten okuyanı ve düşüneni

maskeleri çöpe atacak mutlak güç

söyledim ve de eksildim

eksildim çünkü söyledim

hiçbir şeyin bana değmediği bu planette

biliyorum zaman yok

emre gürkan kanmaz